మంచి ముత్యం వంటి ఉదయం...

వాడిపోని భందాలూ,
వీడిపోని స్నేహాలూ,
మరి కొంత సేపు ,
కొనసాగించేందుకు,
అవకాశాన్నిస్తున్న,

ఈ ఉదయపు హ్రుదయం,

మంచి ముత్యపు రంగులో మెరిసిపోతుంది...

దరి చేరిన ఉదయం...

నల్లని నేలపై,
తెల్లని పాల వర్షం కురిసినట్టుగా,
వెల్లువై వచ్చిన వెలుగు,

చీకటిని,
కొండ చిలువలా, అమాంతం మింగేసింది.

ఆగే అలవాటు లేనట్టుగా,
ఉదయం,
వెలుతురు జల్లులను కురిపిస్తుంది.

జారిపోయిందేమో!
అనుకున్న పగలు,
మళ్లీ,
మన దరికి చేరింది...

అపురూపమైన ఆనందం...

రాత్రి కురిసిన వెన్నెల్లో, తడిసిన మల్లెలు,
వేకువ వెలుగులో వెన్నముద్దల్లా కనిపిస్తున్నాయి...

రేయిపై చీకటి దుప్పటి కప్పిన, రొజు,
పగటిపై వెలుగుపొరను పరిచేందుకు సన్నద్దమవుతుంది...

నిన్నటి నిరాశలతో వాడిన మానవ కుసుమాలు,
నేటి తాజా ఆశలతో వికసించేందుకు సిద్దమవుతున్నయి...

మరో,
అపురూపమైన ఆనందం మనకు అందేందుకు సిద్దంగా వుంది,

ఇక,
మనదే ఆలస్యం....